სურა 37 საფფათი
-
وَالصَّافَّاتِ صَفًّا
ვფიცავ, განლაგებულთ მწკრივებად,
37:1 -
فَالزَّاجِرَاتِ زَجْرًا
შეყვირებით გადამრეკავთ,
37:2 -
فَالتَّالِيَاتِ ذِكْرًا
შეხსენების მკითხველთ!
37:3 -
إِنَّ إِلَٰهَكُمْ لَوَاحِدٌ
უეჭველად, თქვენი ღვთაება ერთადერთია,
37:4 -
رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِ
ღმერთი ცათა და მიწისა და რაც მათ შორისაა და ღმერთი აღმოსავლეთთა.
37:5 -
إِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِزِينَةٍ الْكَوَاكِبِ
უეჭველად, ჩვენ უახლოესი ზეცა ვარსკვლავებით მოვკაზმეთ.
37:6 -
وَحِفْظًا مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ مَارِدٍ
და დაცვად ყოველი თავგასული ეშმაკისგან.
37:7 -
لَا يَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلَإِ الْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِنْ كُلِّ جَانِبٍ
მათ არ შეუძლიათ ყურის დაგდება უზენაესი დასისთვის, რამეთუ იდევნებიან ყოველი მხრიდან
37:8 -
دُحُورًا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ
გასაძევებლად, და მათთვისაა სასჯელი მოუშორებელი!
37:9 -
إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ
მაგრამ ვინც მოპარვით გამოიტაცოს, უმალ დაედევნება მას მწველი ცეცხლი.
37:10 -
فَاسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمْ مَنْ خَلَقْنَا ۚ إِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِنْ طِينٍ لَازِبٍ
მაშ, ჰკითხე მათ: მათი გაჩენა უფრო ძნელია, თუ ჩვენს მიერ სხვა გაჩენილების? უეჭველად, ჩვენ გავაჩინეთ ისინი წებოვანი ტალახისგან.
37:11 -
بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ
იქნებ გიკვირს შენ, ისინი კი ერთობიან!
37:12 -
وَإِذَا ذُكِّرُوا لَا يَذْكُرُونَ
და როცა შეგონებულ იქნებიან, არ შეიგონებენ.
37:13 -
وَإِذَا رَأَوْا آيَةً يَسْتَسْخِرُونَ
და როცა დაინახავენ რომელიმე სასწაულს, მასხრად იგდებენ.
37:14 -
وَقَالُوا إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ
და თქვეს: „ეს არაფერია, თუ არა ცხადი ჯადოქრობა!
37:15 -
أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ
განა როცა მოვკვდებით და გარდავიქცევით მიწად და ძვლებად, მართლა უნდა აღვდსგეთ?
37:16 -
أَوَآبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ
ან ჩვენი წინაპრები?“
37:17 -
قُلْ نَعَمْ وَأَنْتُمْ دَاخِرُونَ
უთხარი: „დიახ, ოღონდ დამცირებულნი.
37:18 -
فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ فَإِذَا هُمْ يَنْظُرُونَ
საკმარისია ერთი საშინელი ხმა და უმალ გაახელენ თვალს!“
37:19 -
وَقَالُوا يَا وَيْلَنَا هَٰذَا يَوْمُ الدِّينِ
და თქვეს: „ვაი, ჩვენს თავს! ეს განკითხვის დღეა!“
37:20
თარგმანი: რეზო მიქელაძე