მუსხაფი, გვერდი 595
-
وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا
ვფიცავ, მზეს და მის ნათებას!
91:1 -
وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا
და მთვარეს, როცა მას მიჰყვება!
91:2 -
وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا
და მზეს, როცა გამობრწყინდება!
91:3 -
وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا
ღამეს, როცა მას (მზეს) ფარავს!
91:4 -
وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا
ზეცას და ამგებსა მისას!
91:5 -
وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا
მიწას და გამშლელსა მისას!
91:6 -
وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا
სულსა და ჩამომყალიბებელსა მისას!
91:7 -
فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا
და მისთვის (სულისთვის) უკეთურობისა და მორჩილების შთამგონებელსა!
91:8 -
قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا
უეჭველად, ნეტარ იქმნა (სული), ვინც განწმინდა იგი!
91:9 -
وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا
უეჭველად, წარწყმედილ იქმნა (სული), ვინც შეეცადა მისი(ნაკლოვანებების) დაფარვას!
91:10 -
كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَاهَا
თავიანთი აღვირახსნილობიდან გამომდინარე, ცრუდ შერაცხეს (ალლაჰი და შუამავალი მისი) სემუდის (ხალხმა).
91:11 -
إِذِ انْبَعَثَ أَشْقَاهَا
როცა ყველაზე მეამბოხენი შეიყარნენ,
91:12 -
فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ نَاقَةَ اللَّهِ وَسُقْيَاهَا
მაშინ უთხრა მათ ალლაჰის შუამავალმა: ალლაჰის აქლემია და დაარწყულეთ იგი!
91:13 -
فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا
ცრუდ შერაცხეს იგი და დაკლეს აქლემი. ღმერთმა მათმა გაანადგურა ისინი მათი ცოდვებისთვის და გაასწორა მიწასთან იგი (მიუზღო, რაც ეკუთვნოდათ)!
91:14 -
وَلَا يَخَافُ عُقْبَاهَا
და არცა ჯავრობს შედეგსა მისსა!
91:15 -
وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰ
ვფიცავ ღამეს, როცა ის ფარავს!
92:1 -
وَالنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ
და დღეს, როცა ის გამოაშკარავდება!
92:2 -
وَمَا خَلَقَ الذَّكَرَ وَالْأُنْثَىٰ
და მას, ვინც მამრი და მდედრი გააჩინა!
92:3 -
إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّىٰ
უეჭველად, სწრაფვანი (საქმენი) თქვენი სხვადასხვანაირია!
92:4 -
فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَاتَّقَىٰ
მაგრამ ის, ვინც გასცემდა და ღვთისმოშიში იყო,
92:5 -
وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَىٰ
და დაამოწმა ყველაზე მშვენიერით,
92:6 -
فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرَىٰ
მაშინ ჩვენც წარმატებულს ვქმნით მას ოილი გზით!
92:7 -
وَأَمَّا مَنْ بَخِلَ وَاسْتَغْنَىٰ
და ვინც იძუნწებს (მიწიერით დაკმაყოფილდება) და თავისთავს ჩათვლის საკმარისად,
92:8 -
وَكَذَّبَ بِالْحُسْنَىٰ
და ცრუდ მიიჩნევს მშვენიერს,
92:9 -
فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرَىٰ
მას ადვილად მოვისვრით გზაზე, რომელიც სიძნელეებით არის სავსე
92:10 -
وَمَا يُغْنِي عَنْهُ مَالُهُ إِذَا تَرَدَّىٰ
და ვეღარ იხსნის ქონება მისი, როცა ძირს ეშვება!
92:11 -
إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ
უეჭველად, ჩვენდაა ჭეშმარიტი გზით წარმართვა!
92:12 -
وَإِنَّ لَنَا لَلْآخِرَةَ وَالْأُولَىٰ
და უეჭველად, ჩვენ გვეკუთვნის წარსული და მომავალი!
92:13 -
فَأَنْذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظَّىٰ
და აი, მე შეგაგონე თქვენ ცეცხლისგან, რომელიც თანდათან უფრო ღვივდება!
92:14
თარგმანი: რეზო მიქელაძე