სურა 41 ფუსსილეთი, აიათი 51

1. وَإِذَا أَنْعَمْنَا عَلَى الْإِنْسَانِ أَعْرَضَ وَنَأَىٰ بِجَانِبِهِ وَإِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ فَذُو دُعَاءٍ عَرِيضٍ

   და როცა ადამიანს წყალობას ვუბოძებთ, პირს იბრუნებს და გაიძურწება. და თუ სიავე მიეწევა, იწყებს გაუთავებელ ვედრებას.

   41:51

თარგმანი: რეზო მიქელაძე