სურა 91 შემსი, აიათი 1 – 10
-
وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا
ვფიცავ, მზეს და მის ნათებას!
91:1 -
وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا
და მთვარეს, როცა მას მიჰყვება!
91:2 -
وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا
და მზეს, როცა გამობრწყინდება!
91:3 -
وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَاهَا
ღამეს, როცა მას (მზეს) ფარავს!
91:4 -
وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا
ზეცას და ამგებსა მისას!
91:5 -
وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا
მიწას და გამშლელსა მისას!
91:6 -
وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا
სულსა და ჩამომყალიბებელსა მისას!
91:7 -
فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا
და მისთვის (სულისთვის) უკეთურობისა და მორჩილების შთამგონებელსა!
91:8 -
قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا
უეჭველად, ნეტარ იქმნა (სული), ვინც განწმინდა იგი!
91:9 -
وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا
უეჭველად, წარწყმედილ იქმნა (სული), ვინც შეეცადა მისი(ნაკლოვანებების) დაფარვას!
91:10
თარგმანი: რეზო მიქელაძე