სურა 37 საფფათი, აიათი 62 – 68

1. أَذَٰلِكَ خَيْرٌ نُزُلًا أَمْ شَجَرَةُ الزَّقُّومِ

   მაშ, ეს უმჯობესია სარჩოდ თუ ხე ზაყუმისა?

   37:62

2. إِنَّا جَعَلْنَاهَا فِتْنَةً لِلظَّالِمِينَ

   უეჭველად, დავადგინეთ იგი გამოცდად უსამართლოთათვის.

   37:63

3. إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِي أَصْلِ الْجَحِيمِ

   უეჭველად, იგი ხე ამოდის ჯოჯოხეთის წიაღიდან.

   37:64

4. طَلْعُهَا كَأَنَّهُ رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ

   ნაყოფი მისი, თითქოს თავნია ეშმაკთა.

   37:65

5. فَإِنَّهُمْ لَآكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ

   უეჭველად, ისინი მისგან მიირთმევენ, ამგვარად ამოიქოლავენ მისით მუცლებს.

   37:66

6. ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِنْ حَمِيمٍ

   მერე, უეჭველად, მათთვის მასზე დამატებით მდუღარე წყლიდან შეზავებული სასმისია.

   37:67

7. ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى الْجَحِيمِ

   ამის მერე მათი მისაბრუნები უთუოდ, გაცხარებული ცეცხლისკენაა!

   37:68

თარგმანი: რეზო მიქელაძე