სურა 37 საფფათი, აიათი 51 – 59

1. قَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٌ

   იტყვის მათგან ერთი: „მყავდა მე მეგობარი,

   37:51

2. يَقُولُ أَإِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِينَ

   რომელიც ამბობდა: „ნუთუ დამმოწმებელთა შორის ხარ?

   37:52

3. أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَدِينُونَ

   ნუთუ, როცა მოვკვდებით და ვიქმნებით მიწად და ძვლებად, უნდა განვიკითხოთ?“

   37:53

4. قَالَ هَلْ أَنْتُمْ مُطَّلِعُونَ

   თქვა: „ნუთუ თქვენ გსურთ დანახვა?“

   37:54

5. فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِي سَوَاءِ الْجَحِيمِ

   მაშინ შეხედავს და დაინახავს მას ჯოჯოხეთის შუაგულში.

   37:55

6. قَالَ تَاللَّهِ إِنْ كِدْتَ لَتُرْدِينِ

   იტყვის: „ვფიცავ ალლაჰს! კინაღამ წარმწყმიდე

   37:56

7. وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّي لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِينَ

   და რომ არა წყალობა ჩემი ღმერთისა, ჩაგდებულთა შორის აღმოვჩნდებოდი!“

   37:57

8. أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ

   კეთილი! მაშ, ჩვენ აღარ მოვკვდებით,

   37:58

9. إِلَّا مَوْتَتَنَا الْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ

   გარდა პირველი სიკვდილისა და არღა დავისჯებით.

   37:59

თარგმანი: რეზო მიქელაძე