სურა 90 ბელედი, აიათი 1 – 7

  1. لَا أُقْسِمُ بِهَٰذَا الْبَلَدِ

    ვფიცავ, ამ ქალაქს,

    90:1
  2. وَأَنْتَ حِلٌّ بِهَٰذَا الْبَلَدِ

    და შენა ხარ დამკვიდრებული ამ ქალაქში.

    90:2
  3. وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ

    ვფიცავ, მამასა და შვილს!

    90:3
  4. لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي كَبَدٍ

    უეჭველად, ჩვენ გავაჩინეთ ადამიანი გამოცდისა და განცდისათვის!

    90:4
  5. أَيَحْسَبُ أَنْ لَنْ يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ

    ნუთუ ფიქრობს, რომ ძლევა მისი არავის ძალუძს?

    90:5
  6. يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًا لُبَدًا

    ამბობს: გავხარჯე (დავღუპე) ქონება ურიცხვიო!

    90:6
  7. أَيَحْسَبُ أَنْ لَمْ يَرَهُ أَحَدٌ

    ნუთუ ჰგონია, რომ მას ვერავინ ხედავს?

    90:7

თარგმანი: რეზო მიქელაძე