სურა 89 ფეჯრი, აიათი 15 – 20

  1. فَأَمَّا الْإِنْسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ

    მაგრამ ადამიანი, რომელსაც გამოსცდის ღმერთი მისი, უბოძებს ქონებასა და შეძლებას, მაშინ იტყვის: ღმერთმა ჩემმა მადლი მოიღო ჩემზე (რაც მეკუთვნოდა, ის მომცაო)!

    89:15
  2. وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ

    მაგრამ როდესაც სცდის მას და უზღუდავს საკვებს, მაშინ იტყვის: ღმერთმა ჩემმა დამამცირაო!

    89:16
  3. كَلَّا ۖ بَلْ لَا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ

    არამც და არამც! თქვენ თავად პატივს არ მიაგებთ ობოლს,

    89:17
  4. وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ

    და არ აქეზებთ ერთმანეთს ღატაკთა დასაპურებლად,

    89:18
  5. وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلًا لَمًّا

    და მემკვიდრეობას (ალალისა და არამის განუსხვავებლად) ხარბად მიირთმევთ,

    89:19
  6. وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا

    და გიყვართ ქონება გადაჭარბებული სიყვარულით.

    89:20

თარგმანი: რეზო მიქელაძე