სურა 89 ფეჯრი, აიათი 15 – 20
-
فَأَمَّا الْإِنْسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ
მაგრამ ადამიანი, რომელსაც გამოსცდის ღმერთი მისი, უბოძებს ქონებასა და შეძლებას, მაშინ იტყვის: ღმერთმა ჩემმა მადლი მოიღო ჩემზე (რაც მეკუთვნოდა, ის მომცაო)!
89:15 -
وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ
მაგრამ როდესაც სცდის მას და უზღუდავს საკვებს, მაშინ იტყვის: ღმერთმა ჩემმა დამამცირაო!
89:16 -
كَلَّا ۖ بَلْ لَا تُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ
არამც და არამც! თქვენ თავად პატივს არ მიაგებთ ობოლს,
89:17 -
وَلَا تَحَاضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ الْمِسْكِينِ
და არ აქეზებთ ერთმანეთს ღატაკთა დასაპურებლად,
89:18 -
وَتَأْكُلُونَ التُّرَاثَ أَكْلًا لَمًّا
და მემკვიდრეობას (ალალისა და არამის განუსხვავებლად) ხარბად მიირთმევთ,
89:19 -
وَتُحِبُّونَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّا
და გიყვართ ქონება გადაჭარბებული სიყვარულით.
89:20
თარგმანი: რეზო მიქელაძე