სურა 75 ყიამეთი, აიათი 1 – 10

1. لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ

   ვფიცავ, აღდგომის დღეს!

   75:1

2. وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ

   და ვფიცავ სულს, საკუთარი თავის მკიცხველს!

   75:2

3. أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُ

   განა თვლის ადამიანი, რომ ვერ შევყრით მის ძვლებს?

   75:3

4. بَلَىٰ قَادِرِينَ عَلَىٰ أَنْ نُسَوِّيَ بَنَانَهُ

   დიახ! მძლენი ვართ იმაზე, რომ თავიდანვე მოვაწყოთ თითთა წვერნი მისი.

   75:4

5. بَلْ يُرِيدُ الْإِنْسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ

   მაგრამ სურს ადამიანს ცრუდ შერაცხოს მის არსებული.

   75:5

6. يَسْأَلُ أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ

   კითხულობს: როდისაა აღდგომის დღე?

   75:6

7. فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ

   მაშინ, როცა მზერა დაიხშობა,

   75:7

8. وَخَسَفَ الْقَمَرُ

   და დაბნელდება მთვარე,

   75:8

9. وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ

   და შეერთდება მზე და მთვარე.

   75:9

10. يَقُولُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ

    იკითხავს ადამიანი იმ დღეს: ნეტა სად არის გასაქცევი?

    75:10

თარგმანი: რეზო მიქელაძე